Home / POEZI / Të fitoj Shqipëria
loading...

Të fitoj Shqipëria

TË FITOJ SHQIPËRIA

Shqipëri,o Nënë e madhe
Paske pasur,shumë Hambare
Të kullosnin,grek e sulltana
dhe do nga djemët,që lindi nëna

Eh,sa të kullosnin osmanlia
dridhej populli nga uria
hanin grekët e romakët
të pacipët matrazapët

se që i ngrisnin turinjët
meshtarët,priftërinjët
helmuesit,gjarpërinjët
të ndëshkonin me tatim e fe
të rrëzuan për dhe

Shqiptari nuk pranoj kurrë robërim
Por i duhej prirës dhe kushtrim

E fati qëlloj me ne
ishte një prijës i zjarrt për Atdhe
I madhi Skënderbe
kokat turqëve ua pati pre

Pas tij prinë djalë pas djali
pushtuesëve kurrë luftën súa ndali
deri te Ismail Qemali
Për bashkim,luftën se ndali

Pas këtyre sakrifica e vlerash
lindi një shtet bunkerash
i veshur me petk të varfërimit
me ide të carit e Stalinit

Lavde thurnin nga nëntoka
Shqipërinë e ndanë në copa
e kurthe i bënin vëllaut
për hirrë të grekut e shkjaut
Kështu lëngoj Shqipëri nënë shkreta
deri në vitet e 90-ta,
të ngrirë nga ndarjet,skamja e uria
thanë po vjen demokracia
U hodhën në këmbë shumë sorollap
me gënjeshtra mbi popullin bënë jotak
thonin jemi demokrat

Premtuan parajsë,vend pa të meta
nuk kishin ndryshuar,veq ndërronin xhaketa
ato xhaketat me yll,në dry i kishin mbyllë
vishnin xhaketa të kuqe,rrinin nëpër kolltuqe
populli i uritur,disa refugjatë,tjeret në burgje

Betoheshin do të ndërtojmë Shqipërinë
e së bënin as ndonjë uzinë
popullit nuk i ndaleshin haraqet
krerët vazhdonin mandatet
Shaheshin në parlament e kuvend
popullit i shitshin mend
rraheshin si kalamajt
të ndarë në të djathtë e të majtë

Eh,Shqipëri,nënë Shqipëria
populli vuan,e gëzon paria
thuaj djemave,prekne kokën
kush gënjen,mos i jep votën

Njëqind vjet,shtet po kremtohesh
mbete e vockël,nuk po shtohesh
nëse don të ndritësh e të rritesh
zgjidh më të mirët,bijët e shqipes

Veq kërkoj,se shumë i ke
Si ka ditë me lindë ky dhe
si të madhin Kadare
Ke do të mira,që gufon trolli
mund i gjenë te Devolli
që si trembi as Anadolli
shumë të tjerë sikur Agolli

burra të shejtë,koka intelektuali
ka Shqipëria djalë pas djali
janë të rrebtë sikur shkëndija
me ta do fitoj Shqipëria

LAMTUMIRË NËNË

Lamtumirë nënë

po iku,unë biri yt
sa më vjen rëndë
Po shpirti,më ka ardhë në fyt

Lamtumirë vëllezër
e të dashur miq

për hirrë të kafshatës
duhet të ikim,të ligj

Idashuri atdhe
kurrë nuk të kthyam shpinën
Ishim përbetuar ne
të ndjekim katilen

Të zinjët e ullirit e hoqëm
e kurrë nuk u ngopëm

Qëndruam në skamje e uri
vetëm për pak Liri.

Gjaku i të rënëve gufoj

ja lirinë ua pruna

asgjë nuk ndryshoj
na mungon buka e puna
shpirti na ka ardhë te hunda

nuk na ndihmoj shkolla,as grykëholla
sdi çka po ndodhë
nga skamja,jemi lodhë

Digjemi si urnë
për një vend punë
për një kafshatë
ikim refugjatë

Eh,jemi të fortë si lisa
kalojmë kufij pa viza
me ne tregëtojnë sllav e rumun
nuk na duan askund

Jemi një grumbull Rini
botën e kemi marrë në sy
shkojmë,s´dijmë nga jemi nisur
na shpërndau ,kjo varfëri e krisur

Edhe sa kohë
edhe sa vjet?
I duhen shqiptarit
të mos braktisë,vendin e vet????

Shaban Cakolli

loading...

Komento!

loading...