Home / POEZI / EPITAFE TE DRITEROIT PER DEVOLLIN (6)
loading...
Epitafe te Dirteroit per Devollin
Epitafe te Dirteroit per Devollin

EPITAFE TE DRITEROIT PER DEVOLLIN (6)

EPITAFE TE DRITEROIT PER DEVOLLIN (6)

(vazhdim ..Vjersha e 6 )

Ne pervjetorin e Ditelindjes te Driteroit,..13 tetor
Luan Kalana

Cikli me vjersha miqesore

Nga amanetet imagjinare te Ditero Agollit……pas vitesh…
per Ju Miqte e Mij kudo qe jeni ne Shqiperi e ne bote….

” Kudo që jam në Shqipëri edhe sot unë dëgjoj goditjen e tokës të devollit më ndjek gjithnjë,më ndjek fërferima e fletve,më ndjek cicërima e zoqve,më ndjekin pikat e shiut që bjenë pik..pik.. në strehë,më ndjek gurgullima e lumit të Devollit, më ndjekin këngët nëpër dasma vallet,më ndjekin të gjitha këto ….” ( marre nga intervista me Dritero Agollin )

“Ju vëllzër devollinj e miq shqipëtare,
që më thërisni Miqtë e mij,
kam edhe miq të tjerë në Botë ,
i kam vëllezer ,t’i pish në gotë.
&
Ti njihni e ti respektoni,
Devollin ta nderoni,
kurrë mos e turpëroni,
Devollin,yllin qe bën dritë
Shqipërinë më shumë ta doni !”
…………………………………………….
Kur Driteroi ish gjallë,
kishim nje “nishan” te rrallë,
fshatar,pa yll në ballë,
sillej *Zaimi ,nishani vërdallë.
&
Ca kopukë ca shejtanë,
për shaka e kishin mësuar,
i jepnin nga një cigare,
ai murmurriste nëpër dhëmbë,
ca fjalë të ngatëruara pa zarar.
&
Pas i vinin fëmijë ,
edhe qen e zagarë,
me ta flinte e në gjumë,
aq shumë i deshte kafshët,
e dini çfare thoshte ?!
&
-Driti ma ka fëcur,
Dritero s’ka më,ka vdekur,..
Asnjë s’ja merrte për shumë,..
&
…Kur Driteroi ndëroi jetë,
edhe zaimi kish vdekur,
Thonë se ish bërë engjëll,
u dilte e në ëndër.
&
…Zaimi nisi avaz tjetër…
Asnjë s’e mësoi,
ngrihej me natë,
merrte sokakët me radhë,
trokiste derë më derë..Epitafe te Dirteroit per Devollin
&
pa vinte e Ponçarë,
fliste duke qarë si femijë,
me atë zënë e hollë:
-Driti është gjallë,
Driti s’ka për të vdekur..!!!
&
…Një natë pa errur mirë,
llapsi i gjithë fshati,
një si flakë ra mbi fshat,
në kodrat sipër mbi Koshnicë,
kishte rënë një yll me dritë.
&
U alarmua fshati ,
dolën nga shtëpitë,
burra,gra e fëmijtë,
u sulën rendën në kodër,
t’shihnin ç’na polli…?!
&
Aq ndriste ylli ,
sa sytë t’i verbonte,
llapste gjer poshtë nga jazi,
lart deri ne sinori , Poçrovë,
edhe Dobranjin e ndriçonte.
&
Sipër yllit ,në majë të tij ,
një njeri qëndronte,
si pishtar flakeronte..
Të gjithe thirrën si në korr,
-Driti,Driti është gjallë,
Driti është ylli i planetit,
si dilelli rezatonte dritë!…
&
Ju Miqte e mij kudo që jeni,
Shqiperi,kosove a Amerikë,
Devollin e devollinjtë,mos i ndani,
janë vëllezër besnik e bujarë,
në një sofer ju të mblidheni,
mos ju ndajë shki ,as murlani,
per Devollin,Shqiperinë te qani hallin,
shqipja e kombi,ky të jetë ideali
se keshtu na do Vatani….
&

(Marre me shkurtimenga cikli miqësor ” Epitafete Driteroit per Devollin, amanete imagjinare,…pas vitesh,” nga L.K…)

I pavdekshmi Dritero,sipas amanetit tuaj,të kemi lënë një penxherkë te vogël [dritare ]për të përcjellë amanetet edhe bejtet tona që i shndëruam në këngë popullore,ato iso të Devolli,që ti i ke aq shumë për zemër,zërin e trevës të begate të Devollit do ta dëgjosh , devolliçen me këngët e bilbilave….

LUAN KALANA
ish mësues i Gjuhës shqipe
Menkulas,DEVOLL

loading...

Komento!

loading...