Home / INTERVISTA / Devollinjte jane muze i gjalle i kultures ne bote James Wm. Pandeli
loading...

Devollinjte jane muze i gjalle i kultures ne bote James Wm. Pandeli

Shkrimtari dhe esseisti shqiptaro-amerikan, James Wm. Pandeli e ka origjinën nga Devolli, zona e Korcës.

Gjyshërit e tij, emigruan në SHBA-s, respektivisht aty nga vitet 1904, 1911,1917 dhe 1920. Babai i tij ka lindur në fshatin Tren, krahina e Devollit dhe erdhi në moshën 5 vjece, ndërsa nëna e tij ka lindur në Filadelfia, SHBA-s, në 21 dhjetor 1920-t. James Wm. Pandeli është një produkt i erës Noli–Konica në Amerikë. I diplomuar në Universitetin e Konektikatit (Kenerike) në vitin 1966 për ekonomi dhe në vitin 1975 në Kolegjin Juridik, Kaliforni me gradën Doktor –Jurist. Ai botoi librin “Oh Shqipëri, Shqipëria ime e mjerë” në vitin 1980, duke zbërthyer një pjesë të “gjenezës të historisë së popullit ilir, që prej vitit ‘700, para erës sonë. Libri u hodh për shtyp, në gjuhën shqipe, gjithashtu, në mars 2010, Ferizaj, Kosovë.

Në këtë libër ju do të kini kënaqësinë të mësoni më shumë për fiset Çame, Gegë, Toskë dhe Labë, rrënjët e gjenezës ilire të popullit shqiptar, gjë që tregon se në të shumtën e rasteve grekërit e lashtë apo kronikanët e kohës, kanë fshehur të vërtetën rreth botës së lashtë ilire dhe shqiptare. Libri është një përgjigje e menjëhershme e një ideje të menjëhershme. Është pasqyruar me një theks të veçantë historia e lashtë shqiptare në letërsinë greke, gjëra që nuk kanë qenë në gjendje të shprehen më parë. Libri është titulluar “Oh moj Shqipëri, Shqipëria ime e mjerë”, si një inspirim i autorit nga vargjet e “Hymni i Çlirimit” të Vaso Pashës:

 

“O moj Shqypni, e mjera Shqypni,
Kush të ka qit në krye n’hi? Ti ke pas qënë një Zonjë e randë,
Burrat e dheut të thirrshin Nanë!”

James Wm. Pandeli, e shikon fat, për të analizuar një këndvështrim ilirian të ri “Oh, Shqipëri, Shqipëria ime e mjerë” të lidhur me diçka në histori, për ta kuptuar e besuar botën e lashtë pellazge-ilire-shqiptare, prejardhjen e fjalëve ilirishte të lidhura me diçka në histori, si në shkrimet e Hesiodit, pra diçka nga klasicizmi grek. Është historia e “Nënës Shqipëri”, që nga fillimi i botës-shprehet – James Wm.Pandeli. Për më shumë ndiqni intervistën që unë pata fatin të bëja me të!

Thuhet: James wm. Pandeli është produkt i erës Noli-Konica. Çfarë mund të na thoni për këtë lidhje midis Ju dhe atyre?

Të katër gjyshërit e mi kanë qenë të gjeneratës së Fan Nolit. Erdhën në Amerikë aty nga vitet 1904, 1911, 1917, 1920. Prindërit e mi janë martuar në kohën kur Faik Konica jetonte e vepronte në Amerikë. Gjyshi tjetër, largohet nga Shqipëria në vitin 1884, në moshën nëntë-vjeçare dhe ka punuar në miniera, në Egjipt, Bullgari, Turqi dhe në fund në Rusi. Unë kam edhe sot e kësaj dite monedha të kohës së Car Nikollas që datojnë nga viti 1898, që mendohet të jetë edhe viti i mundshëm i kthimit të tij në Shqipëri. Diku aty pas vitit 1915, ndërtoi një shtëpi në Korçë dhe pati dy fëmijë. Largohet përsëri nga Shqipëria drejt Amerikës.

Cili është libri tuaj i parë?

Libri im i parë dhe i vetëm është “Oh Shqipëri, Shqipëria ime e mjerë”. Më pas krijimtaria ime ka qenë më produktive duke shkruar esse.

Çfarë viti ka qënë kur u botua libri?

Viti 1980.

Nuk e kam ditur që ju e paskeni botuar aq herët…

Po, po.

Sa vjeç ishit?

36.

Të shkruarit ka qenë një ndjesi pasioni i hershëm i juaji, apo ju e ndjenit se diçka duhej të shkruhej?

Ka qenë një dëshirë e madhe e imja për të shkruar historinë e prejardhjes, rrënjët pellazgo-ilire –shqiptare. Shumë fakte të rëndësishme dilnin ndërsa lexoja “Gjeneza e zotërve”, të Hesiodit, në vitin ‘700 para erës sonë, dhe kjo më shtyri të mendohem se çfarë unë kam për të bërë. Fillova të eksploroja rreth fiseve çame, gegë, toskë dhe idetë në lidhje me identitetin shqiptar nga koha pellazge, duke përdorur di-oun-sis si një tezë për të deshifruar idetë. Disa zbërthime historike të shkruara nga një urtësia e intelektit të emigrantit të hershëm në SHBA, mik i familjes, Ali Rushit, Plaku i Konispolit, në vitin 1972, më inkurajuan që të përqendrohem në lashtësinë pellazgo-ilire.

Ju keni botuar librin tashmë të titulluar “Oh Shqipëria, Shqipëria ime e mjerë”, që në vitin 1980, si ia keni arritur ta botonit?

Kjo nuk ka aspak lidhje me besueshmërinë për botuesit apo redaktorët. Këto kërkime e studime që lidhen me historinë e lashtësisë ilire duhet të zhvillohen më tej e të bëhen prezent nga studiues e historianët shqiptarë dhe jo të huaj. Ky është një projekt tërësisht i plotfuqishëm shqiptar. Librin e botova vetë në përputhje me politikat e botimit e të drejtën e autorit. I kam dhënë katër kopje misionit shqiptar në OKB, në datën 1 Prill 1980. Aty ia kam dhënë në dorën time Z. Todi Rizo.

Është thënë e vlerësuar, në rast se libri “Oh, Shqipëri, Shqipëria ime e mjerë”, shkruar nga James Wm. Pandeli do të rezultojë të vërtetën një ditë, ai do të jetë libri më i madh në historinë e shkruar shqiptare. A është ky libër i bazuar në fakte të vërteta historike?

Unë e kuptoj se çfarë përbëjnë faktet historike. Nëse ju, iu referohemi burimeve të botuara duhet të pyesni veten se çfarë është paraqitur në fakt. Nga tezat e hedhura nga të tjerët në lidhje me  historinë pellazge–ilire–shqiptare duhet tu besosh paraardhësve që kanë lidhje me historinë shqiptare, dhe jo ato ç’ka na sugjerojnë dijetarët e huaj, fetë e mëvonshme. Nga kjo pikëpamje ata kurrë nuk kanë mundur ta shkojnë nëpër mend deri në thellësi të ekzistencës tonë, pasi ata kanë qenë të shtyrë nga interesat e tyre dhe e kanë parë veten të “rrëzuar nga pemët”, sepse çdo gjë ka qenë e bazuar në fakte historike. Qeramikat më të lashta të gjetura janë një proces i arsyetimit dhe shpjegimit të vështirë për pasaktësitë. Në fakt ne duhet t’i falënderojmë, sepse idetë, tezat e tyre, në lidhje me para-historinë krijojnë një vakuum, një boshllëk, në argumentet e tyre. Besoni apo jo, grekët vuajnë shumë nga kjo.

Dhe dalim në përfundim se të gjitha tezat dhe argumentet e tyre dështojnë dhe ADN shqiptare ka qenë e pranishme që në lashtësi. Askush nuk mund të dalë me fakte historike para, por nga përdorimi i zgjuar dhe i ndershëm të fakteve, emrat e lashtë, domethënies së fjalëve, rrënjët e emrave të fiseve një tablo më të qartë të evoluimit të së kaluar. Asnjë grup tjetër nuk ka qenë në gjendje të provojë atë që është e pamundur, të mbulojë lashtësinë pellazgo–ilire-shqiptare. Por ajo ç’ka mua më sjell ndërmend, në rast se ky libër provon të vërtetën, ai do të jetë libri më i madh historik i shkruar ndonjëherë, që do të thotë një këndvështrim i ri, deri tani i paimagjinuar, jo i ndërtuar mbi të pavërteta, por për të dhënë të vërtetën, që në fakt është e vërteta e shkruar. Kjo është më se e vërtetë, pa konsiderata për perceptimin e njeriut para-historik, gjuhën dhe faktet historike.

Ky proces i së vërtetës prodhuar gjatë shekujve, ndërsa pellazgo-ilirët ishin në shakullinë e pushtimit dhe trazirave, fillimisht nga legjionet e perandorive romake, pastaj bizantine, pastaj otomane dhe më pas nga paqëndrueshmëria e shteteve–komb, dhe dyndja e grupeve të huaja etnike në këto qindra vjet. Fakte interesante dalin kur te filmi ”Aleksandri i madh” (Alexander the Great). Përfytyroni për një çast Aleksandrin e Madh duke u bërë thirrje trupave të tij ilire: “Ti kanas, kala”. Dhe një fakt shumë interesant në histori është shkruar nga vetë Hesiodi, për perëndeshën Afërditë, simboli i dashurisë dhe mbarësisë. Historia më e mundshme e lindjes së Afërditës është versioni që unë kam shprehur në librin tim. Shqiptarët e sotëm duhet të kuptojnë se ekuilibrat duhet të bëhen në idenë e tyre, por kjo nuk do të thotë të dorëzohen.

Ku fillon fillon libri? Ju u nxitët nga ndonjë studim rreth kërkimeve mbi lashtësinë ilire, apo u frymëzuat nga diçka tjetër?

Unë gjithmonë kam pasur kënaqësinë dhe dashamirësinë të lexoj mbi historinë e popullit tim shqiptar. Ajo ç’ka është shkruar nga të tjerët, si edhe ajo e shkruar nga shqiptarët, aty vjen edhe frymëzimi edhe kureshtja intelektuale, për të treguar ç’ka më lidh mua një shqiptaro-amerikan me popullin shqiptar. Ishte viti 1979, kur unë shkova në bibliotekën e Ft. Lauderdale, Florida. Ndërsa po lexoja Hesoidin, dhe mbaja shënime, i bëra pyetjen vetes: ”A mund të jetë ideja sipas versionit të lashë se fillimi i botës ishte burimi i lumit Shkumbin?? Kjo mund të mos ketë qenë fakt i një fillimi, por këto teza mund të jenë hedhur që në lashtësi, nga gojëdhënat e banorëve të kësaj zone. I erdha rrotull bibliotekës, dhe për çudinë time, rrëmbeva një libër gjeografik, dhe ishte vërtet befasuese e habitshme gjeta emrin e vjetër të lumit ishte “Genusus”. Aty kuptova se çfarë zbulova. Ky emër i lashtë ishte një pjesë dhe fakt i historisë. Një pjesë, që sa bashku me të tjerat na japin një ide të mundshme.

Si ka mundësi që ju të paraqisni një këndvështrim të ri, në shkrimin e Hesoidit, dhe se ai shkrim vlen edhe për pellazgo-ilir-shqiptarët?

Hesoidi më dha mundësinë që të jem në gjendje të prodhoj një interpretim të ri, një kaos të koncepteve të epokës së gurit dhe në “fillim të krijimit të botës” në histori. Kam luajtur me argumentat. Pra, pse jo “Çam & Geg”. Në fillim duket si diçka e pabesueshme, por ashtu si edhe idetë e tjera, u konsideruan si katalizator, u shëndruan më shumë esenciale, edhe me analizimin e tezave të ndryshme. Ajo ç’ka është më e rëndësishme është të kemi besim në krijuesit e lashtësisë dhe të vazhdojmë të ecim në labirintet e shtjellimit të këtij procesi. Disa vite më vonë unë fillova të shkruaja esse, për të sqaruar dhe mbrojtur tezën time, çfarë kishte nevojë për tu përsëritur, më pas implikimet, dhe unë e kuptova se sa drejt ishin mendimet e mija. Ky studim i racës shqiptare hap disa aspekte të veçanta në lidhje me atë që unë e quaj ADN shqiptare. Aftësia ime mendore nuk mundet të pushojë!!

Ne e dimë tanimë. Në rast se prova kërkohet vetëm në shprehjen ”almost impossible” (pothuajse e pamundur). Si do ta argumentoni Çam, Gegë, Toskë & Lab dhe evoluimin e historisë shqiptare për akademikët/historianët skeptikë?

Fraza “pothuajse e pamundur”, doli nga unë. Gjëja më pak e rëndësishme tashmë si rezultat i punës sime dhe viteve të shkuara, janë skeptikët, ata të cilët ushqehen me zaptimi e tokave dhe humbjes së identitetit. Këto ditë ikën në të vërtetë, por akoma ka gjasa që të vazhdojnë. Ata e ushqejnë veten me këto ide, por kjo nuk u jep atyre dinjitet, sepse ata do të terminizohen anti-shqiptarë. Çdo kush është i mirëpritur me ide, edhe në rast se janë anti-shqiptarë, por, koha e të pandershmëve ka mbaruar. Historiani ose akademiku me argumente dhe ide dinjitoze e të ndershme sigurisht që është më se i mirëpritur për diskutim. Përshembull, imagjinoni se sa grekët mund të mësojnë për të kaluarën e tyre, nëse ata e marrin seriozisht punën time. Edhe studiuesit perëndimorë në Europë e Amerikë mund të përfitojnë.

Kjo do të provonte edhe njëherë se sa kanë gabuar në bërjen e historisë. Pra ku është dituria? E njëjta gjë vlen edhe për sllavët. Imagjinoni të gjithë ata mund të mësojnë rreth trashëgimisë së tyre, si p.sh. fjalët “Alps” (Alpet) apo “plain” (fushat). Por ata u shndërruan në “puppets” (kukulla) të interesuar për të mësyer e pushtuar Ballkanin, edhe vetë “puppets”, për veten e popullin e tyre duke e përvetësuar atë si trashëgiminë e tyre kulturore. Skeptikët? Çfarë? Janë ajo lloj race që janë xhelozë për prejardhjen e lashtë të popullit shqiptar. Ata vetëm i mbajnë sytë nga Rusia, jo për përfitime kulturore, por për të vazhduar valën e tyre të represionit në Balkan. Nëse ju i merrni me shaka këto që ju them, hidhni vështrimin në Greqi, çfarë po ndodh, njerëz të trishtuar për vendin e tyre, të dëshpëruar me trazirat ekonomike.

Por kjo do të vërtetohet së shpejti edhe në Amerikë. Konceptet Çam, Geg, Tosk & Lab, kanë evoluar që në kohët e lashta në rrethinat e lumit Shkumbin, ashtu që aty ku ka filluar edhe jeta e njerëzve primitivë. Në nuk mund ta përfytyrojmë këtë kohë primitive, por ne mund të reflektojmë duke shfrytëzuar idetë e tezat e ndryshme, të përmendura më lart, perceptimet, faktet, gjuha, fjalët dhe emrat që i kanë mbijetuar gjithmonë evolucionit.

Kjo dituri vjen nga diku…

Dituria vjen nga eksperiencat e mia në jetë, që në moshën e hershme. Unë e kam kuptuar se pa arsimin nuk mund të ecësh, dhe nuk kam marrë parasysh koston e lartë, por kam ecur dhe bërë më të mundshmen.

Është kjo ç’ka ju e reflektoni në shkrimet tuaja?

Intelekti im është produkt i krijimit final, prirjet e mija kanë qwnë gjithmonë koncepte të rëndësishme të të kuptuarit dhe të pamundurës.

Ku jetoni?

Në Florida.

Si e interpretoni krizën e tanishme ekonomike globale? Është një trillim apo realitet?

Oh, ajo është një realitet tashmë që i ka rrënjët shumë të vjetra e të thella. Të vjetrit e kuptojnë dhe e analizojnë më mirë këtë.

Cilat janë ndjenjat tuaja për Kosovën e Shqipërinë?

Ndjenjat e mija janë të njëjta drejt së njëjtës strategji për “Nënën Shqipëri”. Nëna Shqipëri si gjithmonë në histori tregon forcën e saj nëpërmjet inteligjencës dhe atdhetarizmit të shqiptarëve të Ballkanit, por edhe jashtë Ballkanit.

A e konsideroni veten shqiptar?

Unë jam shqiptar i besimit e pasardhës e pellazgëve, ilirëve, shqiptarëve, e këtë e them me shpirt. Merreni këtë koment seriozisht kur ju shqyrtoni ngjarjet aktuale interpretimin shpirtëror dhe të qenit njeri, në këtë shtëpi të përbashkët që quhet toka mëmë. Nuk e bëj sa për tu dukur, por për të moralizuar, menduar shpirtërisht në këtë të vërtetë, që çdo njeri duhet ta përfytyrojë. Kjo është rëndësia e zbulimit të gjenezës pellazgo-ilire-shqiptare në kuptimin më madhor, sepse ata kanë ekzistuar dhjetëra-mijëra vjet më parë, dhe se njeriu ka arritur përtej kapacitetit të tij, për të menduar e vlerësuar ndjenjën shpirtërore për tokën amtare.

Ju thatë se inspirimi iu vjen nga origjina juaj shqiptare. Shkrimet, essetë tuaja, fantazohen apo krijohen ashtu si ishin? Kam përshtypjen se ato ndikojnë…

Jo. Frymëzimi nuk vjen nga “lart” por kjo “lart”, vjen si rezultat i vështrimeve ndaj kulturave të tjera, njerëzit e tjerë, kapacitetet dhe aftësitë e tjera më të mundshme, apo nga të rinjtë pellazgë-ilirë-shqiptarë. Puna ime vjen nga vlerësimi dhe respektimi e paraardhësve, me krijimtarinë e forcën e tyre, në kujtim të tyre, për mbijetesën tonë.

Pse shkruani?

Unë mendoj se nga kjo bisedë ti e ke kuptuar tashmë pse unë shkruaj dhe ti mund të mendosh pse unë ndjehem shqiptar. Unë kam qenë shumë i lidhur me historinë shqiptare. Ju këtë mund ta lexoni të pasqyruar, duke lexuar librin tim, idetë, zbulimet e mija, sepse ato tashmë janë përgjithmonë të vendosura në kontekstin shqiptar si një zanafillë.

Çfarë po shkruani tani?

Tani jam i interesuar për gjendjen ekonomike amerikane. Unë jam ekonomist dhe është një situatë që e kuptoj shumë mirë.

Një mesazh për komunitetin shqiptar?

 

Ju lutem, mos harroni fjalët e Muharrem Cerabregut: ”Shqiptarët janë muze i gjallë i kulturës në botë? Gjithçka unë bëra, e bëra për të hapur një dritare për të kuptuar se ç’është prejardhja, origjina. Ju lutem gjithashtu kini parasysh, unë jam gjithmonë i ndërgjegjshëm për vuajtjet e popullit tim shqiptar, për 50 vjet në Shqipëri e Kosovë, dhe më gjerë, në Ballkan. Brezi i ri ka një potencial, jeton në një botë perëndimore të lirë dhe industriale, produktive, të cilët kanë mundësi të mësojnë akoma më shumë për lashtësinë. Për të bashkëpunuar së bashku sa herë e kudo që është e mundur, të ndihmojnë shqiptarët për të kapur majat. Ky është “kismeti”, dhe ADN jonë!

Ju faleminderit! Qofshi o nderuar dhe krenar për shpirtin tuaj shqiptar!

 Interviste:Raimonda Moisiu

**************************************************************************

Interview with albanian-american writer James Wm. Pandeli

“Albanians are the living museum of the world’s culture”

Interviewd by Raimonda Moisiu

 

James Wm. Pandeli is a product of the Noli-Konitza generation in America. He graduated Univ. of Connecticut in 1966 in economics and California college of Law in 1975 with Jurist Doctor degree.
He published the book “Oh Albania, my poor Albania” in 1980, deciphering a part of Hesiod’s “genesis of the gods” c.700 b.c. (in Albanian language printing will take place 2 marche 2010 in Ferizaj, Kosova).

In this book you will enjoy learning about Cham, Geg, Lab & Tosk and the evolution of the Albanian people thanks in part to Hesiod -though he probably did not understand his own “genesis of the gods”. J. Pandeli was fortunate to analyze a new interpretation in Hesiod’s work as it applies to the pelasg-illyr-albanian people)- Oh Albania, my poor Albania:
The history of ” Mother Albania ” from the beginning of time, the beginning of the world.

Raimonda Moisiu: It says: James Pandeli is a product of Noli -Konitza? What do we know about the linkage between you and them?
James Wm. Pandeli: My four grandparents were of the Fan Noli generation, arriving in the usa in 1904, 1911, 1917, 1920. My parents were married in the era of Faik Konitza in America, 1940.One grandfather left Albania at 12 years old in 1904 only to return to marry in 1911 and begin his family in Philadelphia, USA. The other grand father left Albania in 1884, at 9 years old and worked in mines in Egypt, Boulgaria, Turkey, and finally Russia. I have the Czar Nicholas gold coin dated 1898, the date of his probable return to Albania. Sometime after 1915, having built a home in Korca and already having two children, he left albania again-this time to go to America.

RM: What was your first book?
JP: My first and only book was “Oh Albania, my poor Albania’. In older age it was more productive to do essays.

RM: What year was that?
JP: 1980

RM: I didn’t realize you’d been publishing for that long.
JP: Yes

RM: How old were you when “Oh, Albania, my poor Albania”, was published?
JP: 36 years old

RM: Writing what was inside of you rather than what you felt you should be writing?
JP: A great desire to find the lost pelasg-illyr-albanian story. When very important analysis was made while reading “genisis of the gods” by Hesiod, 700 b.c., I realized what I had to do. Then I began exploring ideas about cham , geg, lab, tosk and ideas about the albanian identity from the time of pelasgians – and using dionysus (di-oun-sis) as a vehicle for the ideas. The unfolding analysis directed my writing. Rushit Ali Plaku of Konispol in 1972 encouraged the need to concentrate on the pelasg-illyrian past.

RM: You have published your book,”Oh, Albania, my poor Albania”, in 1980, how did you managed to get it published?
JP: I neither looked for nor trusted publishers or editors. For that matter university scholarship and doctorate research, in my thinking, could not be trusted to be presented on matters concerning the albanian story. This had to remain an albanian only, stricyly albanian project. I published the book myself and filed copyright paperwork, complying with copyright laws. I brought four copies to the albanian mission to the U.N. On april 1, 1980 where I met one named Todi Rizo who probably was the security.

RM: It has been said, that if the book “Oh, Albania, my poor Albania”, by James Wm. Pandeli proves to be true one day, it will be the greatest albanian history book ever written? Is this book based on true historical facts?
JP: I understand what constitutes historical facts! If you are referring to published sources you have to wonder what is presented as ‘fact’. From the analysis of others about the albanian story I have little confidence nor do I accept as a basis the findings of most scholars concerning pelasg-illyr-albanian history. From one point of view they could never have imagined the depth of our existence having themselves relatively recent “jumped down from the trees”. When dealing with pre- history much is based on the fragments of history. Along with pottery found, there is a reasoning process and explanations that are difficult to prove inaccurate. Actually, we have to thank enemies because their thinking, their reasonings, have become so outrageous in their confiscation attempts of albanians and albanian lands that they exposed themselves and the weakness in their arguments. And with regard to the pre- history, they remain in a vacuum – empty space. Believe it or not the greeks suffer from this. Understand this, if all facts fail, the albanian DNA has been present, generation after generation. No one can come up with the facts of pre- history but by the clever and honest use of fragments, ancient names, words, early man’ s perceptions to imagine a more likely version of the pre – history, a clearer picture of the evolving past. No other group has been able to match what appeared to be an impossibile task – recover the pelasg-illyr-albanian past. Yes, it was suggested to me that if this book proves true it will be the greatest albanian history book ever written. What emerges is a new source heretofore not imagined because one false source built on another false source had served to establish truth that was in effect truth manufactured – that is truth without any considerations for the perceptions of pre- historic man or his language or the various fragments in history. This process of truth manufctured evolved over centuries while illyr-albanians were caught in the whirlwind of conquest and turmoil, first by rome, then byzantium, then by the ottomans and then by the instabilies of developing nation- states and the influx of foreign ethnic groups over these hundreds of years. Commercial movies provide ‘interesting facts’. imagine Alexander the Great, calling out to his illyrian troops “ti kanas, kala”. A very interesting fact in history is the recording by Hesiod of the birth of Aphrodite. The more probable story of the birth of Aphrodite is the version that I expressed in my book. Albanians of today realize that balances have to be made in their thinking, but that does not mean they have to capitulate.

RM: Where did this book begin? Did you set out a mission on researching on albanian history or were you inspired by something else?
JP: I always enjoyed reading about the history of the albanian people. What was written by others as well as what was written by albanians. My inspiration came from an inquisitive intellect. I balanced what I knew about the albanian people and myself as an albanian-american . It was in 1979, in the library in Ft. Lauderdale, Florida where I was reading Hesiod and making notes , when I asked myself “could it be that the ancients thought the beginning of the world took place by the Shkumbini river?”- when I asked myself “could it be that the ancients thought the beginning of the world took place by the Shkumbini river?”-

RM: But how come you’re are able to produce a new interpretation in Hesiod’s work as it applies to the pelasg-illyr-albanian people?
JP: Hesiod gave me this opportunity to be able to produce a new interpretation with his use of concepts chaos; ge (gaea); er; and tartar in his “beginning of the world” story. I played with ideas. Example, we see kaos and ge… So why not cham and geg? At first it may not seem plausible, but as other ideas were considered, what at first appeared as a catalyst, it became more substantive when different thoughts were analyzed. What was very important was to keep faith in our ancestors’ creativity and just continue going through this maze, this unraveling process. It was some years later that I started with essays to clarify in my own thinking what needed to be reviewed and then the implications and i realized just how right my ideas were. This then (the study of the albanian race) opened some interesting thoughts about some aspects of this thing we call DNA. My intellect could not rest.

RM:We know now, if proof is required in one phrase “almost impossible”, How would you interpret Geg, Lab & Tosk and the evolution of the Albanian People, to the skeptic academicians/historians?
JP: The ‘almost impossible’ phrase came from me. The least important thing now as the result of my work and years gone by, are the skeptics, those that feed only on confiscation of people’s, lands and identity. Those days are gone in truth – but still attempts may continue. They are feeding! Don’t dignify the term anti-albanian academicians/historians. Anyone is welcome with ideas, even if anti-albanian. But the time to just be dishonest is over. Historians with good ideas should be welcome. For example, imagine how much greeks can learn about their past if they took my work seriously. Even the western scholars in europe and america could benifit. That would prove that so much in history that they created was wrong. So where is the scholarship? The same is true with slavs. Imagine all they could learn about their heritage in the russian ‘alps’ or ‘plains’ before they became puppets for those interested in Balkan conquests – even puppets to themselves and their people and then live with that as a cultural heritage? What skeptics? Those that are very jealous of albanian people and have become obviously so. They only look to Russia, not for cultural heritage but to be able to continue their feeding frenzy and actions in the Balkans. If you think I’m joking just review the greek economic turmoil. They are now feeding on themselves. sad for the supposed birthplace of western civilization. This will be true soon about America. The concepts cham, geg, tosk and lab have evolved from the earliest time in the Balkans, most probably in stories that evolved around the Shkumbini river as just beginning stories of primitive people. We cannot imagine this primitive time but we can reflect using the various ideas mentioned, fragments, perceptions, language – words and names that survived, always evolving.

RM:That wisdom must come from somewhere though…
JP: The wisdom comes from my life experiences from very early age. I realized that I had to achieve the highest education possible no matter what the cost.

RM: In your writings, is that what you’re relating it to?. 
JP: My intellect created the final product/productions. My perceptions have always been keen.

RM: Where do you live? 
JP: Florida, USA

RM: How would you interpret the current global economic crisis? Is another fiction or a painful reality? 
JP: Oh, it is a reality, but created by very old, clever people that only other, very old, clever people can understand and best analyze – old in the sense ancient people.

RM: What are your sentiments on Kosovo & Albania?? 
JP: My sentiments are the same as the strategy of Mother Albania, – Nena Shqiperia! As always in history, she displays her strength through the intellect and patriotism of the albanians of the Balkan’s, and maybe a few outside the Balkan’s as well.

RM: Do you consider yourself albanian-albanian? 
JP: I am an albanian-american of the pelasg-illyr-albanian faith, spiritually speaking. Think about this comment seriously when reviewing current events, and mans’ capacity and spiritual interpretations on this one common home, planet mother earth. Don’t think first to be offended, but rather to edify – think spiritually in this truth what man/woman has not yet imagined. This is the importance of the discovery of the pelasg-illyr- albanian past in a wider sense because they have existed tens of thousands of years before man reached beyond his capacity to undertake spiritual thought beyond an appreciation of mother earth.

RM: You said the inspiration comes by your albanian origin. Are your writings, esseys heavily plotted or do they come from above, as it were? I get a sense that they do.. 
JP: No. The inspiration does not come from “above”. that “above” comes from interpretations from other cultures, other people, other lesser capacities and abilities; people very much younger than pelasg-illyr-albanians. My work comes from the appreciation and respect of the ancestors – from their memory, their creativity and through their strength our survival.

RM: Why do you write? 
JP: I think you can begin to sense why I write and now you might understand why I am able to sense so much of albanianism. I was very much in tune to albanian history and identity. If you cannot sense this, it is very much worth thinking about it when reading my work, my thoughts and discoveries now that they will be forever established in an albanian context as a source.

RM: What are you writing now?
JP: Now i am interested in writing about the american condition. A condition that I understand very well.

RM: A massage for your albanian community? 
JP: Please remember the words of Muharrem Cerabregu: “Albanians are the living museum of the world’s culture”.
All I did was open the door to this understanding – in depth. The eagle has landed! Please also remember that I am always mindful of the sufferings of albanians in albania the last 50 years and also of the sufferings in Kosova and the rest of the Balkan’s. the younger generation has great potential and it is for us living in the free, industrial, productive west who have had opportunities to learn in depth, to share ourselves whenever possibile to help albanians reach that higher plateau. That too is our kismet, and our DNA!
The DNA is an important concept when understanding the ethnic propensity to achieve the impossible.

RM:Thanks a lot! Be honored and proud being albanian, Mr.James Wm.Pandeli

Hartford CT USA

Interviewd by Raimonda Moisiu

25-09-2011

loading...

Komento!

loading...